Pierwszy? Siódmy? A może… ósmy dzień tygodnia? W Niedzielę Zmartwychwstania i przez całą oktawę śpiewamy w liturgii różne opracowania wersetu 24 z Ps 118(117), który mówi o dniu, który Pan uczynił i zachęca, by w nim – w tym dniu – weselić się i radować, bo w Wielkanoc i Bóg stworzył świat na nowo. Ten dzień to nowy początek, całe stworzenie uczynione przez Boga w ciągu sześciu dni stworzenia w tym nowym dniu odnajduje swoje spełnienie.
Dzielimy się z Wami dominikańskim śpiewem Haec dies, używanym przez braci i siostry Zakonu Kaznodziejskiego jako responsorium po krótkim czytaniu w nieszporach. Nagranie miało miejsce w kościele pw. Zmartwychwstania Pańskiego prowadzonym przez Księży Zmartwychwstańców w Krakowie, a wzięli w nim udział Hubert Boćko, Mateusz Solarz i Łukasz Miśko OP.
Życzymy Wam wszystkim błogosławionych Świąt Paschalnych, a chętnych do śpiewania responsorium Haec dies odsyłamy do śpiewnika Niepojęta Trójco t. 2 s. 323.
Nagranie sfinansowane ze środków pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych. Ty też możesz pomóc – zobacz jak!
